Herenk

İşte Öyle Bir Şey

Batuhan Kovacı

Batuhan Kovacı

Alıyorum elime kalemi ve karalamaya başlıyorum sayfaları. Yazarken ilham perimi düşünüyorum. Sadece yazarken mi? Onsuz pek az düşünebiliyorum. Gözümde canlanıyor bir anda. Hemen yanımda oluveriyor. Şimdi bile yanımda.  O yüzden bir süre yazamadım. Hareketsiz kaldı ellerim ona bakakalırken zaman durdu bir bakıma. Gerçekten yazamıyorum, anlatamıyorum onu. Ne kelime yetiyor ne de sözcükler. Yetmesi bir yana ne onu anlatabilecek bir kelime var ne de söz. Hayat gerçekten çok garip. Yaşadıklarımız, yaşanılanlar ya da  yaşanacaklar hiçbiri basit değil. Normal değil. Birbirine yabancı iki kişinin yavaş yavaş bir olmaya giden hayatı sizce de garip değil mi? Bir bakışına, sözüne, duruşuna etkilenmek garip değil mi? İki yabancının hiçlikten hepliğe gitmesi. Sizi ele geçirmesi garip değil mi? Bence olabildiğince garip. Ama bir garipliği bu kadar sevebileceğim aklıma gelmezdi. Bir tebessüme bu kadar tutuklu kalabileceğim. Bakışlarında kaybolabileceğim. Her an sesini özleyeceğim. Bir garibin bu kadar garip olabileceğini tahmin etmezdim. Nasıl diyeyim, bu şehir seni tanımadan önce de güzeldi ama seni tanıdıktan sonra her sokak köşesinde çiçekler açtı, öyle güzelleşti. Ne zaman geldin ruhum? Ne zaman teslim aldın beni? Herhangi bir salıncakta güneşi doğururken denizi izlemeye var mısın?

BU KONUYU SOSYAL MEDYA HESAPLARINDA PAYLAŞ
YAZARIN SON YAZILARI
İşte Öyle Bir Şey - 29 Haziran 2017
LAİKLİK - 14 Haziran 2017
Berzem - 18 Nisan 2017
ZİYARETÇİ YORUMLARI - 1 YORUM
  1. Hıfzı Kaçgan dedi ki:

    Kalemine kuvvet. Şehrin köşesinde açan çiçekleri fark etmemize sebep olana, yazalım.

BİR YORUM YAZ