Duyuru
Herenk

YILDIZLI BİR GECE

Hatice Büyükgöze

Hatice Büyükgöze

16 mayıs 1987 yılında Samsun\'da dünyaya geldim ve hala Samsun\'da ikamet etmekteyim. Sosyoloji mezunu olmakla birlikte açıktan ikinci üniversite İs Sağlığı ve Güvenliği öğrenimi görmekteyim. Kitap okumak benim için bir tutku.. Kitapsız ve kitap kokusu olmadan bir hayat düşünemiyorum. Evliyim ve bir kızım var. Ve her şeyi ama her şeyi sevgi kurtaracak buna inanıyorum. İnstagram @htcecrin_

Çok çok sevdiğim iş arkadaşımdı kendisi, öyle çok gülmezdi ama gülünce yüzünde çiçekler açardı, öyle masum öyle temizdi işte. Siyah saçları dökülürdü on sekizlik omuzlarından. Benim çılgın olduğumu düşünürdü, çılgındım da doğru, tanımadan önce de kendini beğenmiş biri olduğumu düşünmüşmüş çok sonra söylemişti bana. “Bak seeeen…” demiştim ona “yanılmışsın bu noktada.”

İş çıkışı bize kalmaya gelmesini istedim, kız kardeşi de bizim işyerinde çalıştığı için onunla annesine haber gönderdi ve teklifimi seve seve kabul etti. Eve ilk girerken biraz gerilmiştim açıkçası eski püskü eşyalar, kenarı kırık koltuklar, yıpranmış halılardan dolayı. Sürekli yüzünü gözlemliyordum ne tepki verecek diye, hiç değişmedi yaklaşımı ve tepkisi, tebessüm ediyordu hatta o gece sıcak sobanın yanında öyle çok güldük, o kadar eğlendik, yedik içtik ki bütün aile, kahkahalar çekirdek kabukları havada uçuştu. Annem babam da çok sevmişti arkadaşımı, babam her arkadaşımı severdi de annem seçiciydi biraz öyle herkesi sevmezdi. Hem nasıl sevilmezdi ki benim melek arkadaşım. Melekler kadar güzel ve masumdu.

Çok gülerim ben, her zaman öyle yer ayırt etmem yani. Çok güldüğüm için de bana bakınca gülmeye başlamıştı artık, ben de özellikle önünden geçiyordum gülsün diye, ben baktıkça gülüyor ben güldükçe kahkahalara boğuluyordu sebepsiz. Gözleri ışıldıyordu. Karşılıklı koparmıştık kayışları kızı da kendime benzetiyordum, yazık. Nerden bir şey duysa ilk bana anlatıyordu gülüşüyorduk, ben ben ben, hep ben, merkezi olmuştum onun resmen. 

Zaman böyle gelip geçerken, bir gece de o beni kendilerinde kalmaya davet etti. Babası evde olmayacakmış rahat edermişiz öyle demişti. Hem zaten bunlar beş kız kardeş, kızlar gecesi gibi bir durum olacaktı şüphesiz gerçi evli ablaları gelir miydi bilemiyorum ama düşünmüştüm işte bizde öyle olsa herkes toplanırdı çünkü. Annemi arayıp arkadaşımda kalacağımı haber verdim. O gün erken çıkmıştık işten cumartesiydi galiba günü tam hatırlamıyorum. Evleri yüksekçe bir yerdeydi servisten indikten sonra epey yol yürüdük, üçümüz geri dönüp baktığımızda manzara harikaydı ve  ayaklarımız da ağrımıştı, biraz sızlıyordu. Biz yine gözlerimiz buluştuğunda gülümsüyorduk ama canım arkadaşım sanki buruk gülüyordu yüzü, gözleri katılmıyordu bu cümbüşe nedense. Sonra küçük bir kulube göründü yolun aşağısında. Kızkardeşi işte bizim evimiz dedi oraya doğru koşarken. Dondum, baktım kaldım, darmadağın oldum o an belli etmemeye çalıştım arkadaşıma, bakıp gülümsedim ama doluyordu gözlerim engel olamıyordum işte, onun gözleri benimkilerden beterdi kıpkırmızıydı artık. Sarıldık sonra sımsıkı, hıçkırarak ağladı omzumda ben de onunla beraber ağladım hıçkırıklarımız birbine karıştı. Ah Allahım, evin çatısı yoktu, yoktu resmen! Bir süre sonra eve doğru ilerledik artık hava kararıyordu yavaştan, etraftan gelen kurbağa, cırcır böceği sesleriyle huzur bulmaya çalışıyordu ruhumuz ama hala susuyorduk. Eve girdik annesi müthiş bir güleryüzle karşıladı beni sanki o da benim arkadaşımdı öyle sevdim öyle sarıldım ki anlatamam yani. Akşam ezanı okundu biz akşam sofrasında Allah ne verdiyse yerken. Sonrasında arkadaşım annesine sofrayı kaldırmasına yardım ederken ben de öyle bakınıyordum. Küçük kız elinde güğümle dışarı çıkıyordu; ne oluyor dedim nereye gidiyorsun. “Şey…”dedi, “abla şey ben abdest alacağım da namaz için.” “Ha tamam” dedim, “dur yardım edeyim”, aldım güğümü elinden çıktık dışarı ben döktüm o abdestini aldı. Bu eve suda bağlanmamıştı demek henüz. Suları yoktu, çatıları yoktu, kim bilir daha neleri yoktu ben de kendimi fakir sayıyordum. Sevgi fakiri olmasın insan. Ne kadar da aptalmışım her durumda şükretmeyi nasıl da getirmemişim aklıma. Bu durumda bile namaz kılabilmek için dışarda suyla abdest almasını tebrik ettim içten içe.. Zaten ben gençlerin namaz kıldığını hiç görmemiştim. Yaşlı işi değil miydi namaz kılmak, yaşlanınca kılınmıyor muydu ki… Çevremdeki her namaz kılan yaşlıydı ve daha benim annem babam bile başlamamıştı namaza, yeterince yaşlanmamışlardı da ondan. Bu düşüncelerle döktüm suyu içimden “helal olsun sana” dedim ufaklığa, aferin be! İçeri girerken annesiyle arkadaşım bize bakıyorlardı gülüştük yani tebessüm etmeye çalıştım kendimce. Çay demledik sonra fıkralar şarkılar hikayeler söyleyerek geçirdik gecemizi. Annesi ve kızkardeşi uyuyakalmışlardı yorgan altında. Biz de yatağa girdik, yorgan altından yıldızları izledim kapkara gökyüzünde ne çoklardı öyle, hafif bir ürperti geçti içimden ve birden sessizliği bozarak “yağmur yağınca ne yapıyorsunuz?” dedim, “henüz yağmadı” dedi daha birkaç gün oldu çatı uçalı, öyle öğrendim çatının bir poyrazda uçtuğunu. “Baban?” dedim, “babam, hep içer genelde de döver, bir de arkadaşlarını getirir hizmet ettirir bizlere, onlar yer içer biz bakarız, bu her gece böyledir. Bu gece, evdeki en güzel gecem en eğlenceli gecem”  dedi. Sonra saçlarını genelde salık bırakmasının da dayaklar olduğunu anladım ense tarafındaki morluğu görünce. Neden kimseyle arkadaşlık kurmadığını anladım sonra, neden pek fazla gülmediğini, neden bu kadar zayıf olduğunu ve neden ayakkabılarının kenarlarının açılmış olduğunu her şeyin nedenlerini görebiliyordum şimdi. Düşünceler eşlik ediyordu yattığım yerden yıldızları seyrederken kulağıma gelen kurbağa vırraklarıyla, “peki neden ben?, bana? neden?” sorularıyla uykuya dalmıştım yıldızlı bir gecenin altında.

                                              Hatice

BU KONUYU SOSYAL MEDYA HESAPLARINDA PAYLAŞ
YAZARIN SON YAZILARI
YILDIZLI BİR GECE - 7 Aralık 2017
ÖYLE ŞİİRLER - 29 Ekim 2017
AŞK! - 16 Ekim 2017
- 19 Ağustos 2017
BEN… - 18 Temmuz 2017
AZ ŞEY Mİ? - 19 Haziran 2017
ZİYARETÇİ YORUMLARI - 15 YORUM
  1. Meltem dedi ki:

    Herzaman ki gibi çok güzel olmuş.Duygulandırdığın için insan yorumda yapamıyor 🙈Tebrikler ablacım 🙏🏻

    1. Hatice dedi ki:

      Beğenmene çok çok sevindim ❤😍🙏

  2. Düriye Fatma Sevilmiş dedi ki:

    Çok başarılı canım

    1. Hatice dedi ki:

      ❤❤ çok teşekkürler 😍

  3. Fatma dedi ki:

    Kaleminize sağlık.Deneme tadında bir hikaye olmuş.Yolunuz açık olsun…

    1. Hatice Büyükgöze dedi ki:

      Çok çok teşekkürler beğenmenize çok sevindim. ❤

  4. Emre can yıldız dedi ki:

    Duygulandım be abla dejavu oldum resmen eline sağlık benim yazarım sensin ♥️😘

    1. Hatice Büyükgöze dedi ki:

      Çok iddialı oldu bu söz çok teşekkür ederim. Beğenmene sevindim 🙏😇❤

  5. Pınar dedi ki:

    İbret,şükür,ders ve cümlelerin altına gizlenmiş bir sürü farkındalık bırakan yazı olmuş..hayatın içinden..ta kendisinden ama görmezden gelislerimizden..derinden..en ummadığımız yerimizden vuran bir öykü olmuş..emeğine sağlık tebrik ederim 😙

    1. Hatice dedi ki:

      Teşekkürler 😍😍😍😍❤

  6. Merve Kaya dedi ki:

    Gerçekten çok güzel ve duygulu bir yazı. Başarılarının devamını dilerim ablacım. 🙂

    1. Hatice Büyükgöze dedi ki:

      Çok çok teşekkür ederim canım ❤

  7. kokkitap dedi ki:

    Soyut düşüncenin başarılı bir örneği daha. Tebrikler

    1. Hatice Büyükgöze dedi ki:

      Teşekkürler 🙏😇

  8. Hasan ÇETİN dedi ki:

    Harika olmuş , kalemine sağlık abla 🙂

BİR YORUM YAZ