Erciş \ Erol ÇELİK
Erciş
Ne desem anlatsam bilmem ki seni
Halimden anlayan bilensin ERCİŞ
İçimde hasretin yakıyor beni
Sevdayı gönlüme salansın ERCİŞ
Durudur suların masmavi gölün
Dans eder suyunda İnci Kefal’in
Taç giymiş yeşilden beyazlı gelin
Beni benden alan güzelsin ERCİŞ
Kuzey’de dağların dizili durur
Güney’de dalgalar kıyıya vurur
Toprağın bağrında Emrah’ı korur
Selvi’yi Emrah’a verensin ERCİŞ
Suların içinde çekse de çile
Bu dünyaya meydan okuyor kale
Bu haliyle bile benziyor güle
Gülüme suyunu verensin ERCİŞ
Adına türküler çalıyor sazlar
Bağlarda biceğe çıkardı kızlar
Bozuldu bağların yüreğim sızlar
Yüreğime sızı salansın ERCİŞ
Hatun Kadem Paşa seninle yaşar
Hatun’u bilenler kümbete koşar
Bu yürek her daim seninle coşar
Coşkuyu yüreğe salansın ERCİŞ
Haydarbey’ de derler erenler yatar
Erenler sevgiye sevgiyi katar
Sana olan sevdam sanma ki biter
Sevdayı gönlüme salansın ERCİŞ
Çelebibağı’na değmesin nazar
Bağrında saklıdır tarihi mezar
Mezarda efsane koçlarım gezer
Bu kültürü bana verensin ERCİŞ
Güzelliğin çoktur yetmiyor sözüm
Sendedir bölgede en iyi üzüm
Bırak toprağına süreyim yüzüm
Toprağa mayanı katansın ERCİŞ
Erol ÇELİK