Şair Tutanakları – Atilla Safii | Günün Şiiri

Pencere pervazına konan kuş değilim,
Bir avuç buğdayla gönlüm alınmaz.
Yolum düşer de geçerim sanma kapından,
Benim gidişim, bir vedanın çok ötesi;
Kapanan bir defter,
Silinen bir harita gibi bırakırım geride.
Sen göklerde üveyiksin,
Dilediğin dalda rüzgârı dinlersin;
Ben ise kök saldığı yerden koparılan
Yabani bir ot gibiyim;
Bir kere gittim mi,
Ne o toprak kalır ardımda,
Ne de o eski yeşil.
Şimdi baktığım her yer manasız,
Söylediğim her şey boş.
Yönünü bilen kuşlar döner,
Vazgeçenler dönmez.
Bunu en çok sen bilirsin,
Çünkü en çok sen unutmak istersin.