YAVUZ BÜLENT BAKİLER / ŞAŞIRDIM KALDIM İŞTE (BİLMEM Kİ N’EMSİN )
Sözde senden kaçıyorum
Dolu dizgin atlarla,
Bazen sessiz sevdasın
İpekten kanatlarla.
Ama sen hep bin yıllık bilenmiş inatlarla,
Karşıma çıkıyorsun
En serin imbatlarla,
Adını yazıyorsun
Bulduğun fırsatlarla,
Yüreğimin başına noktalarla, hatlarla,
Başbaşa kalıyorum sonunda heyhatlarla, Sözde senden kaçıyorum
Dolu dizgin atlarla.
Ne olur bir gün beni
Kapından olsun dinle,
Öldür bendeki beni,
Sonra dirilt kendinle,
Çarpsam kara sevdayı
En azından yüz binle,
Nasıl bağlandığımı
Anlarsın kemendinle.
Kaç defa çıkıp gittim
Buralardan yeminle,
Ama her defasında
Geri döndüm seninle,
Hangi düğüm çözülür
Nazla, sitemle, kinle?
Ne olur bir gün beni,
Kapından olsun dinle.
Şaşırdım kaldım işte,
Bilmem ki n’emsin?
Bazen kız kardeşimsin,
Bazen öp öz annemsin,
Sultanımsın susunca,
Konuşunca kölemsin,
Eksilmeyen çilemsin,
Orada ufuk çizgim,
Burda yanım yöremsin,
Beni ruh gibi saran,
Sonsuzluk dairemsin,
Çaresizim, çaremsin,
Şaşırdım kaldım işte,
Bilmem ki n’emsin?
Yavuz Bülent Bakiler