Attığımda O Oku / Süleyman Çobanoğlu
Herşeye tek tek dokunacağım bakışlarımla, tek tek göreceğim hepsini.
İçimde tıkırdayan ne kadar saat varsa, hepsini bu gözü kara uçurtmalara kuracağım. Duyguların renkli oklarını havada yakalayıp göğsümün acı geçirmez tenine saplayacağım.Her bir ok yarasından ayrı ayrı sızarak, gökkuşaklarının bütün renklerinde kanayacağım.
Sessizliği kıyısından köşesinden ısıran savruk bir ıslık sesi olarak bütün yalnız ağızlarda dolaşacağım.
Nedensiz bir seğirmeyle göz uçlarında seğirecek, bütün gamlı kulaklarda zamanlı zamansız çınlayacağım.
Dilimin ucuna kadar gelmiş ne kadar sözcük varsa, kimseye aldırmadan hepsini söyleyeceğim.
“Şimdi kitapları kapatınız ve gözlerinizi açınız!”
Benden daha ne olur, yürür yalan söylerim
bir şey acır içimde bu göğsüme ne kattın
sende noksan bulmadım şu yerle gök yanarken
attığımda o oku ben atmadım sen attın
Rab bu nasıl denizdir yüzme bilen kuşu yok
içimde acır bir şey bu gösüme ne kattın
anlar gibi olmuştum yetmiş üçte bir cuma
attığımda o oku ben atmadım sen attın
Geçer gider hacegân ve ahûlar ve zaman
acır bir şey içimde bu göğsüme ne kattın
bilmem değmişse bile ağa yahut karaya
attığımda o oku ben atmadım sen attın.