Depremle Gelen Doğum \ Gürgün KARAMAN

Depremle Gelen Doğum
Çalışkan, gayretli biriydi. Kendisini bildi bileli sabah akşam demeden çalışırdı. Çocukken çok fakir oldukları için fakirliğin ne demek olduğunu çok iyi bilirdi. Kimseye muhtaç olmamak için de bir an bile çalışmaktan geri durmazdı. Ne hikmetse çoğu işi hep ters giderdi. Aksilikler hiç yakasını bırakmazdı. Akşamüstü eve yorgun bir şekilde gelmişti. Bir dönümlük geniş bir bahçeleri, bu bahçenin içinde iki tane evleri vardı. Bahçenin aşağı tarafında, babasından kalma eski ev, üst tarafında ise yeni yaptıkları evleri vardı. Bahçeye girdi. Annesi bahçedeki sebze meyvelerle ilgileniyordu. “Selam aleyküm anacağım. Nasılsın bakalım?” “Aleyküm selam oğlum. Bugünümüze şükür. Sen nasılsın?” “İyi değilim be ana. Allah aşkına ana, beni doğuracak başka bir gün bulamadın mı?” “Ne oldu oğlum?” “Ne olacak ana. Beni deprem günü doğurmuşsun. Hayatım da hep deprem gibi sarsıntılarla geçiyor.” “Oğlum, buna ancak Allah karar verir. Benim elimde mi sanki?” diyerek tebessüm etti annesi. Hayıflanmışçasına: “Ya ana, keşke deprem günü doğurmasaydın. Ya erteleseydin, ya da önceden yapsaydın bu doğumu. Doğumla beraber deprem oluyor. Hayatım da hep deprem!” Ne zaman bir sıkıntı yaşasa, eve geldiğinde annesine tebessüm ederek, şaka gerçek karışımı bir inanma şeklinde böyle sitem ederdi. Annesi de hep bunu tebessümle, gülerek karşılardı. 24 Kasım 1976 yılında Van’ın Çaldıran ilçesi merkezli büyük bir deprem olmuştu. Öğle saatlerinde meydana gelen bu depremde doğmuştu. 7,5 şiddetinde meydana gelen bu depremde beş bine yakın insan ölmüştü. O da bu depremin gerçekleştiği günde doğmuştu. Yine zor bir gün geçirmişti. Bahçeye girdi. Akşam karanlığı basmıştı. Annesi bahçede temizlik yapıyordu. “Selam aleyküm anacığım.” “Aleyküm selam oğlum, hoş geldin. Nasılsın?” “Bugün çok kötü geçti. Hemen içeri geçip dinlenmek istiyorum.” “Hayırdır oğlum…” “Yok bir şey ana. Deprem var ya deprem…” Tam bunu söylerken yer, evler, bahçe duvarları sarsılmaya başladı. Altı yaşındaki kızı ve eşi içerdeydi. Hemen içeri fırlayıp onları dışarı çıkardı. Annesi de büyük bir telaşa kapılmıştı. Torunu ve gelini dışarı çıktığında biraz rahatladı. O geceyi dışarda geçirdiler. Sabah olmuştu. Sarsıntılar hala devam ediyordu.

Gürgün KARAMAN