Dost Şiiri / Kemal SAYAR

Kolunu kardeşinin boynuna dolayıp
Cepheye yürür gibi bir gar kahvesinden 

Dilinde O’nun Kahhar adıyla
Her dem ölür gibi kalp titremesinden

Bir zaman dost diye bir kimse vardı
Ateşi ve nuru paylaşmak hevesinden
Kemal Sayar