Hâmî-i Mar-aşî /Hâmî Abdu’l-Gaffâr Baba

Âşıkam meftûn-ı cânân olmayan bilmez beni

Hançer-i ʿaşk ile kurbân olmayan bilmez beni

Anlamaz ahvâlimi her ûf-meşreb müddeî

Bâde-nûş-i bezm-i ʿirfân olmayan bilmez beni

II

Arturup sevdâ ser-i pür-ş’ûra her dem zülf-i yâr

İtdiren hep ʿaşḳ-ı dil-berdir bana terk-i diyâr

Ehl-i derdem sırrımı nâ-dâna itmem âşikâr

Hikmet-i ʿaşk içre Lokmân olmayan bilmez beni

III

Mâʾilem bir şûha cevr eyler ben itdikce niyâz

Rahm idüp bir dem dil-i bimâra olmaz çare-sâz

Öyle zâr itmiş beni ol Yûsuf-ı iklm-i nâz

Hicr ile Yaʿkûb-ı Kenʿân olmayan bilmez beni

IV

Sâk-i ʿirfân elinden nûş idüp peymâneyi

Târ-ı zülf-i yâre bend itdim dil-i divâneyi

Hep ʿalâyıkdan geçüp itdim vatan mey-hâneyi

Fakr iklminde sultân olmayan bilmez beni

V

Ḫalk-ı ʿâlem şekker-i laʿl-i lebinden kâm-yâb

Ḳalmışam bî-behre ben ancaḳ esr-i tef ü tâb

Mürg-i cânım Hâmâsâ oldı firḳatle kebâb