Nisan’a kaç var / Metin Vural

Yazmadım seni daha,

Sevmeye ayırdım tüm zamanları,

Yazmaya bu yüzden vaktim olmadı.

Ben düşünmeye başlayınca seni –

Ki bu bir önceki düşünmenin sonundan çok öncedir

İnan ki dağlar, taşlar, inan ki bulutlar, yağmur ve kar

Toprakla su ve gökyüzü, güneş ay ve yıldızlar

Onlar da benimle birlikte

Ve onlar da benim kadar seni düşünürler…

Benim kadar diyemem ama

Yemin ederim onlar da seni özler.

Hep dalgınım bu günlerde

Saati cezveye koyup yumurta tutuyorum,

Bir gün takvime bakmasam yılı unutuyorum.

Aklım başıma gelmiyor, başıma çarpmadan dallar

Yolda yürürken dalıp dalıp gidiyorum.

Nisan’a kaç var diyorum saati sorarken.

Hiç böyle olmamıştım.

Bilenlere sordum; ‘aşk bu’ dediler!