ÖRNEK Mİ ALIYORUZ? KENDİMİZE KÖSTEK Mİ OLUYORUZ?/ Mehmet Turhan
“İzinden gitmek” tabirini kim ve kimler için kullandığımızın ehemmiyetini anlamak,sıkıntılarımızın ve yanlış yaptığımız bir çok fiilyatımızın da doğruya doğru yön değiştirmesine vesile olacaktır. Umumi bir sıkıntı ya da yanlışı bir noktada değerlendirdiğimizde dünyevî olarak hangi yanlış sergüzeştlere atladığımızı,doğru zannettiğimiz nice yanlışların zuhurunu görmüş olacağız. Özellikle örnek bir şahsiyet olarak ezelî ve ebedî ulu önderimiz Hz. Muhammed Mustafa’yı almadığımız için sıkıntılar ve yanlışlar içinde adeta boğuluyoruz. Fiili olarak boğulmayı sadece denizde boğulmak olarak anlasak da yanlışlar içinde ve cahillik içerisinde boğulmanın denizde boğulmakla eşdeğer olduğunu anlayamıyoruz.
İslam Tarihi içerisinde Rasulullah dönemi ve sonrasındaki Hulefa-i Raşidin dönemlerini incelediğimizde Rasulullah efendimizi örnek alan kimselerin ne derece mübarek olduğunu,yaşantısına bunun ne derece yansıdığını gören gözler,duyan kulaklar,söyleyebilen diller biliyor. Günümüzde özellikle bizlerin kendimize rol model seçtiğimiz kimselerin yamuk hareketleri,sabit olmayan fikir dünyaları,değişken tavırları,amaçsız ve gayesiz yaşantılarından dolayı bizler etkileniyor, seçtiğimiz yanlış örneklerle dünyevî ve uhrevî yaşantımızı alt üst ediyoruz. Bahsettiğimiz iki dönem de gerek İslami yaşantıda sıkıntıların olduğu, cahilliğin hat safadaki konumu, rol ve model seçiminde doğru tercihler yapılarak dünyevi ve uhrevi hayatı kurtaracak adımların da atıldığı asırlardı. Önce müsriklerin safında yer alıp daha sonra Rasûlullah efendimizi rol model alarak İslâm olmuş kimseler doğru tercihlerle tarihe adlarını altın harflerle yazdırmış,örnek alınan efendimizin güzelliği üzerlerine sinerek kendileri de bir rol model olmuşlardır.
Modern dünyada çektiğimiz en büyük sıkıntılardan bir tanesi ve en önemlisi rol model seçtiğimiz kimselerdir. İslam dünyası olarak her kimse en azından bir kişiye örnek olabilecek derecede modellik yapsa İslam coğrafyalarının gayrimüslimlere göre fazlalığı da göz önüne alınırsa dünyaya model nasıl olurmuş işte onun en büyük temsilliğini göstermiş oluruz. Fakat üzerimizdeki rehavet ve miskinlik bizi kendimize dahi örneklik yapmaya canı istemez bir konuma getirdi. İnsanlara, modern dünyanın ve emperyalist sistemin getirdiği “rahatçılık” algısı beşeriyeti rehavete ve miskinliğe sürükleyerek insanların rol model seçerken de ” ince eleyip sık dokuma” anlayışını şiar edinmeden bir model seçmesine sebep oldu. “Rasulullah efendimiz varlık sebebimiz olduğu için en büyük rol model odur”. Bir kimse rol model olarak en başta efendimizi göstermiyorsa o kimseden uzaklaşmak bize fayda getirecektir.
Savaşlarda,gazvelerde,anlaşmlarda vb şeylerde başarı göstermiş kimseler de elbette doğru yaptıklarında örnek alınabilir. Fakat en başta Rasulullah örnek alınmadan o adam dünyayı da kurtarsa efendimizden önce ona hak tanımak ne Müslümanlığa ne de insanlığa yakışan bir durumdur. Örnek abidesi bir ezeli ve ebedi örneği bırakıp,onu haşa es geçip başkasını almak efendimize de hakarettir.
Sözlerimizi toparlayacak olursak Rasulullahsız örnek olmaz… Rasulullah başta yer almadan örneklik alınan örnek alınmış olmaz… Efendimiz olmasaydı var olmuş olmayacağımızdan dolayı ve Hz Adem aleyhiselamın dahi arşın semasında örneklik abidesi mübarek efendimizi örnek almışken biz dünyevide neyin artistliğini,neyin büyüyklüğünü yapıyoruz? bunu kendimize sormalıyız. Efendimizi örnek alan zaten ilahi rahmete kavuşmus ve muvaffak olmuş demektir. Rasulullahın yolunu takip eden zaten onunla beraberdir. Efendimizi baş tacı eden zaten kendi de örnektir.
“Ezeli ve ebedi ulu önderimiz” Rasulullah efendimizin izinden gidip,onu örnek alıp başkalarına örnek olanlara selam olsun… hak için korkmadan, Rasulullahsız örnek olmaz diyenlere selam olsun… hak için çalışıp karşılığını haktan bekleyenlere ve neslimize güzel rol model kimseler yetiştirip bırakanlara selam olsun….
Dua eder dua beklerim…