Sumud’un Denizlerinde Bir Nefes

Akdeniz’in tuzlu soluğu, dalgaların usul usul kıyıya veda eden serin sesi; o sonsuz mavilikte, umut taşıyan bir filo şimdi seferde. Adı “Sumud” – direnişin, kararlılığın, vicdan gemisi.Çıktılar limandan; 50’yi aşkın tekne, 44’ten fazla ülkeden aktivist, gazeteci, doktor, sanatçı; her biri bir yüreğin dalgasında umut taşıyan el. Yol boyunca gökyüzü gözcü, ufuk sırdaştı. Ancak huzur armağan edilmedi: dronlar izledi gölgeler gibi gövdeleri; gece vakti, ses bombaları patladı; iletişim hatları kesildi; bazı gemilerde hasar meydana geldi. Ama “vazgeçmek” asla bu filonun rotasında yoktu. Moraller yüksek tutuldı, kararlılıkla sürüldü rota; gazete satırlarında, gemi kamplarında, yüreklerde yankılandı: “Korkmuyoruz, durmayacağız.” Ve şimdi, usulca ama sarsılmaz adımlarla, Sumud Filosu Gazze’ye yaklaşmakta. İsrail donanmasına ait gemi unsurları, yalnızca 3 deniz mili mesafede gözüktü radarlarında. Bazı teknik bağlantılar koptu; kamera yayını kesildi; fakat umut tel tel işlemeye devam etti. Gökyüzü dalga dalga umut taşısın, deniz çocukları Gazze’yi çağıran bir çağrı olsun. Bu filo sadece gemilerden ibaret değil; her biri bir vicdanın açığa çıkan gölgesi, her yelken bir sorumluluk.Gel gör ki, henüz kıyıya ulaşmadılar; ancak erdemli bir çarpışma bekleniyor hâlâ. Alma gemisi öncü olarak kuşatıldı; dünya gözüyle kayıtlarda, “müdahale hazır” söylentileri yükseldi. Ve bizler, uzağında olsak da, yüreklerimizle gemilerin rotasını tutacağız. Çünkü bu deniz seferi; yalnızca yardım taşıyan yükten ibaret değil, ezilmişin sesini yankılayan çığlıktan; zulme inat, umuda inat, “susma hâli”nden doğan direnişin bir temsili.Bir gün, eğer kıyıya varırlarsa —ki inşallah varacaklar— belki ellerindeki yükü indirmeyeceğiz; çünkü yükün kendisi bir ibret, gemideki direniş bir destan olsun diye.Sen, ey Sumud Filosu, yol al kıyıya; yüreği unutulan çocukların açık denizde beklediği rüzgâr ol. Ve bil ki senin çağrın, dalgalara umut olsun.

Herenk