Tekâmül -2 \ Barış KUL
Yazı Dizisi…..
Tekâmül -2
Bizlerin bir yaratıcının varlığına olan inancımız, içinde yaşadığımız toplumun genel kabullerinden ve Müslüman olmamız hasebiyle iman ediyor olmamızdan kaynaklanmamaktadır.
Aslında bir yaratıcının varlığına inanmak, dinsel kabullerden öte aklî-mantıkî bir zorunluluktur. Atomdan evrene kadar var olan ne varsa her şeyde olağan üstü bir mükemmeliyet vardır. Bu mükemmel varlıklar yine mükemmel bir sistem ve düzenek dâhilinde varlıklarını sürdürmektedirler.
Gece-gündüz ve mevsimlerin oluşumu dünyanın güneş sistemi içindeki konumu ve kendine özgü şekilsel yapısı, hareketi, atmosferin oluşumu, yağmurun yağması, bitkilerin topraktan yeşermesi vs. gibi oluşumların hepsi birbirine zincirleme bağlı ve uyum içeresinde olan oluşumlardır. Bu düzeneğin arasındaki eli görmezlikten gelmenin hiçbir mantıki izahı yoktur. Artık yaratıcı bir gücün varlığı, insanlar arasında da tartışma konusu olmaktan çıkmış, bu konuda toplumsal bir kanaat oluşmuştur. Öyle ki ateizm, dünyada sadece bir felsefi görüş olarak varlığını sürdürmekte ve bu görüşü benimseyen İnsanlar dünya nüfusuna oranla yok denecek kadar azdırlar.
İnsanların kafasında bir Tanrı bilincinin oluşması, büyük oranda kadim dönemlerden beri gelen dinlerin sayesindedir. Dinler bu konuda muzafferdirler. Ne var ki Tanrı’nın varlığı konusundaki toplumsal kanaat, Tanrı anlayışında kendini göstermemiş, tarihte Müslüman felsefeci ve sofiler farklı Tanrı anlayışlarını dile getirmişlerdir.
Kutsal metinlerde, yaratıcı güç kendisini “ALLAH” (c. c) ismiyle bir zat olarak tanıtmaktadır. Ancak nasıl ki kutsal kitaplarda öngörülen bir takım uygulamalar o toplumun sosyal yapısı, kültürü, anlayış seviyesi göz önünde bulundurularak önerilmişse belki yüce yaratıcı kendini tanım ve tarif ederken de o dönem toplumların algı kapasitesini, bilinç seviyesini ve anlayış düzeyini göz önünde bulundurmuştur.
Kim bilir Tanrı, bu dönemde kendisini tanım ve tarife kalkışsa mevcut bilinç seviyesine paralel olarak daha kapsamlı bir tanıma girişirdi.
Barış KUL