Yalnızlığın Sebeb-î Telifi \ Baran ÖZKAPLAN

 Yalnızlığın Sebeb-î Telifi

Bu aralar seninle karşılaşmaya

ihtiyacım var,

meczup yalnızlığımın

cüzzamlı sokaklara tükürdüğü

bir akşamüstü…

Birkaç sokak ötede

minik bedenlere rastlıyorum

bir an kendimi

barbar ve arkaik bir

korku ütopyasında buluyorum

Sen hâlâ gelmiyorsun

oysa pencerem açık

tütünüm zehir zemberek

Sanki aramıza duvar örüyorlar

ve ben inadına

sevdiğimiz renge boyuyorum

Birden gökyüzüne bakıyorum;

o esnada Tebbet sûresi

çınlıyor göklerde,

“elleri kurusun tüm zalimlerin”

Yukarda Allah

boynumuz kıldan ince

yeryüzünde ben

kirli sakalımla

ve başucumda sen;

eşsiz bir dünya…

Baran ÖZKAPLAN