Medet ya Rab \ Bahattin Bulut

Medet ya Rab

Üstüme üstüme gelen duvarlar

çıkmazındayım hayatın

Yunus gibi kaçasım geliyor

dünyanın diğer ucuna

Sahte yüzlerden, kılıflı sözlerden

bir de kem gözlerden kaçasım geliyor

beni bir ben, bir de Mevlam anlıyor

Duvarlar hiç bu kadar soğuk olmamıştı

Düşüncelerim sanki enkaz yığını

her biri diğeriyle amansız bir savaşta

ayaklarım istemediğim yöne istikamette

beynimi kemiren fikirlerin istilasındayım

Caddeler hiç bu kadar tenha olmamıştı

kaldırımlar adımlarıma şahit

gözlerse döktüğüm yaşlara

şiir yazasım geliyor kaybolan yıllara

bu şehrin yabancısı olmamıştım hiç

bölünen uykularım bir dile gelse……

Şu esen rüzgara dertlerimi savurmak ve

ağlamak, ağlamak, ağlamak istiyorum.

mevcudatın sahibine içimi açıp

çaresizliğimi ona sunmak ve haykırmak

medet ya Rab, medet ya Rab

medet ya Rab…

Bahattin Bulut