Vaktine küs çağlayan \ Fatime ERCİ

Vaktine küs çağlayan

Vaktine küs çağlayanlar gibi

giderek azalıverdiler

zifiri karanlığa ışık insanlar,

şimdi ise devir

insanın diline musallat

kara bir kutudur

aydınlığa erişen karanlığı

kim bilebilir? 

dünya  bir harabe

hürler savaşına arena,

meçhulden doğan güneş,

çiçekleri özleyen

bahar gibidir

vakit vakitliğinden utanır

çiçeği özler bahar gibi,

meçhul denizlere dalga

esaret yığını gemiler,

karanlık karanlığından

aşikar bir beste

yorgunluğa teslim şimdi

düşler sokağı

devir çağlayan ırmak gibi

karanlığa ışık matem hevesi,

artık vahşetin hükmü

esir almış insanlığı

karanlık karanlığından

aşikar bir beste

aydınlığa erişmiş karamlığı

bilen var mıdır?

yokluğu dert bilmiş halkın

isyan çağrısı

neslin harabına savaşırlar

devir, devrinden çağlayan

ırmaklar gibi…

Fatime ERCİ