YELKEN
Bütün bildiklerimin kıyısına astım seni. Baştacı yaptım sana dair bütün hayallerimi. Şimdi bir bir kağıttan uçaklara asıyorum, senli sevdalara ağıt ettiğim günlerimi. Herkes duyacak ama hiçkimse bilmeyecek,
masrafı içinde bu gidişlerin yeniden sana geldiğini. Ve bir daha hiçbir gün olmayacak senin beni yakarcasına sevdiğin gibi. Kanatlarında taşımayacak kırlangıçlar düşlerimi. Sende göremeyeceksin elbet, mutlu yanlarımın, bakışlarındaki uçurumdan düşüşlerini. Papatyaların mevsimi geldiğinde yaprakları sayarken birileri seviyor- sevmiyor diye, Hep unutacaklar sevmek fiilinin de senden geldiğini. Sınavsız hiçbir sevdaya geçiş yapılamayacak artık. Ve ders olarak anlatacaklar çok bilenler, sen ve ben etkinliğinin biz ettiğini. Sonu olmayan yolculuklara çıkacak haylaz uykular,
Yolda her gördüklerine bendeki sen diye sarılacaklar. Bir daha hiç gözkapaklarımı aramayacaklar, Ama bendeki düşlere de bir daha seni hiç katmayacaklar. Evet uzağı yakın eden düşlerim var benim, düşe kalka büyüyen fikirlerimin ardından gelen. Ve sensizlik kadar büyük bir okyanusta yol alan, tek parça aşktan yelken…

İhsan ÇALIŞKAN