Hep bir ilerleme içinde, debelenip durur yaşam denen serüven. Durmak ne mümkün, sen dursan da o gitmekte… Üstüne üstlük sen gitsen de o senden hızlı gitmekte..  Her insanın kendi hayat çerçevesi olduğu gibi aslında hayatında kendi çerveveleri vardır; bu yüzden her daim bizden hızlıdır. Yetişmek ne mümkün, sen yürüsen de o koşmakta..

   Hayatı geçmeye çalışırsan seni geriye sürükler, çok gerisinde kalınca da değirmene takılan su misali takılıp kalır, geri kalırsın. Bu yüzden önemli olan hayata yetişmek, onu geçmek ve ondan geri kalmak değil; hayatın akşına ayak uydurmaktır. Çünkü denizde yüzerken dalgaya ters kulaç açmak, denizin tersi yönüne kürek çekmek çabanı boşa götürür; ama dalganın olduğu yöne kulaç açmak seni gideceğin yere götürür…