Geçtiğim 24 saat içerisinde hayatımdaki en anlamlı sözlerden birini daha duymuş oldum. \”İnsanlar çoğaldıkça, insanlar azalıyor.\” bence çok mantıklı bir söz. Bizler; küçük insanlar, hayatımız boyunca manevi huzur aradığımızı iddia ettik ve… Şu an elimizdeki para ile daha doğrusu elimizde değerini kendimiz biçtiğimiz anlamsız bir Lidyalı icadını tutuyoruz. Bu icadı güç kabul ediyor ve ne kadar sahip olursak o kadar rahat ve de yine bir o kadar güçlü olacağımızı kabul ediyoruz. Kendi anlamsız kısa hayatımızı (gereğinden fazla) uzatmak için yaşıyoruz ve bunun için kendi kusurlarımızdan ders alarak ürettiğimiz aletlere başvuruyoruz. Kusursuz bir döngü içerisinde olan dünyamızı yaptıklarımız ile daha yaşanılabilir kıldığımızı sanıyoruz ama gerçek asla değişmiyor. Dünya biz küçük insanlar yüzünden ölüyor. Biz kusurlu küçük canlılar kendimizi tabiat ana ile bir tutuyor ve olan bir şeyi daha güzel yapabileceğimizi düşünüyoruz. Söylesenize, hangi tuval doldurulduktan sonra başka bir sanatçının onu daha iyi yapmaya çalıştığı görülmüş? Şahsen hiç tanık olmadım, umarım da olmam… Peki daha bitti mi? Tabi ki hayır. Kendi türettiğimiz sosyo-kültürel ve ekonomi-politik ideolojiler ile kendi insanlarımızı var oldukları kavramlar dışına atarak onları küçümsedik ve de onlara daima büyük lokmadan sadece kırıntı vermek ile yetindik… Hayır! Daha bitmedi. İnsani vasıfları yıllar içinde sınıflandırdık… Aslında her şeyi sınıflandırdık. Din, dil, ırk, milliyet, cinsiyet… Evet kolaylaştırmak için sınıflandırma yapmalıyız ama kendimizi bireyden ziyade bu kümelerin içerisinde tutarsak o zaman bizim dışımızdaki canlı gruplarından ne farkımız kalır ki? Artık bir adam ya da kadın küçük bir çocuğa yardım etmek isteğinde sübyancı, kadınlar haklarını savunduklarında hemen feminist, erkekler kendilerini ön planda tutup korumak istediklerinde ise maskülist ve de daha niceleri olarak anılmaya başlıyor…

Bizler her ne kadar doğru yapsak bile, bir kere yanlış oldu zaman o doğru artık hep yanlıştır. Birazda olsun kendimize bugün kendimi ve dünyayı nasıl etkiledim diye sormak lazım. Kulağa ve göze saçma ya da salakça gelebilir lakin aslında kendimize gidişatını (şu an) etkileyemediğimiz dünya da aslında varlığımızın tek iken ne kadar işlevsiz, bir bütün iken ne kadar becerikli olduğumuzu gösterebiliriz. Bizler küçük insanlarımız ve bunlar da bizim büyük sonuçlarımız.