…………………………..başlangıç

Ey yar!

Sana yazmak, senin için yazmak… Hislerimi kelimelere dökmek o kadar zor ki bazen düşünüyorum “Ben ne zaman, nasıl bunları hissetmeye başladım’’ diye…

Bir gece sessizliğin çığlıkları karanlığı yırtarken ıslak bir hıçkırık olarak döküldün semaya kalkan avuçlarıma ve oradan da yalnızlığımı paylaşan seccademin alınlarına…

Aşkımın duygularımın adıydı umutsuzluk…

Umutsuzca diledim diledim seni, umutsuzca diledim senli günleri. Karanlıkta rüyam, aydınlıkta hülyam oldun. Nasıl oldun, ne zaman oldun ama oldun…

İçimi, gözlerinin deliklerinde kaybolarak sana dökmek isterdim ama ne yazık ki korkarım ki ben gözlerinin derininde yalnız kaybolmaktan ve kendimi bulamamaktan…

Bir bakışının içimi ne kadar ısıttığını, gözlerimden yüreğime doğru nasıl bir yol aldığını bir bilsen bakışlarını bakışlarımdan çekmez, doyasıya birbirimize bakardık.

Bunu sana ne zaman söylerim ya da söyleyebilir miyim bilmiyorum ama ben de

Seni seviyorum