Kurumadı gözyaşım benim…
Göl oldu
Nehir oldu
Deniz oldu…
Hep maviye aktı da,
Durmadı gözyaşım benim.
Kahverengi gözükse de
Siyah bulutlar vardı gözlerimde.
Ağaçlara yaşam oldu da,
Durmadı gözyaşım benim.
Köprü kurdum yaşlarımın üstüne.
Ve çıktım o köprüye…
Baktım kendi gözlerime.
Ah!
Kirpiklerim hep ıslaktı!
Doğmadı gözlerimde güneş,
Hatta gülmedi gözbebeklerim.
Ve
Durmadı gözyaşım benim!