Hep az gelir hayat.

Belki düne dair,

Belki de geleceğe.

Sanki tüm ömür,

Bir günmüş gibi.

Boşa çıkar cümlelerimiz,

Zehir olur aşımız.

Kara kara bakıyor,

Çiçeklere selam veriyor gibiyiz.

Karanlık pencerenin arkasında ki,

Yalnızlığı görürcesine.

Kolay geliyor gözümüze her şey,

Ta ki kapıdan çıkıncaya denk…

Fatıma Dilan Çakmak