Çocukluk üç top dondurma mıydı?
Elma şekeri miydi , neydi?
Aylar süren tatil seyahati miydi?
Kandırmayalım kendimizi , çocuk olmak ; boş arazide ki cesetti.
Hakikati en acı şekilde öğrenmekti.
Kolu kopmuş bebekti.
Yaralanmış yürekti.
Anne feryadıydı , çocuk olmak.
Lunaparkların ışıklarını bahçe dışında izlerdi , oraya parası olan giderdi.
Yarım kalmış gazozlardan içerdi.
Çocuk kasvet dolu sokakların tozunu içine çekerdi.
Her şeye rağmen yüreğine dokunan herkesi severdi.
Kin nedir bilmezdi , tebessüm ederdi.
Şimdi bir bak çevrene her doğan bebeğe bir kılıf giydirildi.
Çirkinliklerle şekillendirdi. “Erkektir yapar.” Denildi.
İki lokma helal ekmek yemek yerine hırsızlık yapmaya itildi.
Çocuk büyüdü katil olmayı seçti.
Ahlak nedir bilmedi.
Oysa çocuk büyütmekte bir marifetti.

Nergis…