Bir kadın olarak yazıyorum şimdi , kızlığına bir adet zırh arayan. Her köşesine bakıyorum insanlığın , zerresine iliğine kadar dolaşıyor varlığım da gramında merhem bulamıyor şu deli yarasına . İranlı bir kadın oluyorum önce ahlak polisleriyle dolu Tahran sokaklarında. Bir çarşaf var bedenimi, yalnızca bedenimi saran. İçimdeki kadın deli kahkahalarını çılgınca bastırıyor . Afganistan bir kız çocuğu oluyorum, gözlerim anamın sıcak yüzünü ararken bir yanağın sakalları batıyor usulca boynuma. Sokaklarda kızlığı çalınmış bir Hindistan kadınıyım , ruhu bundan altı yıl önce katledilmiş bir Sudanlıyım! Iraktayım ve kadınım, yanlış bildin yalnızca bedenime vurulmuyor o kırbaçlar .varsa cesaretin dolaşsana sokaklarını ruhumun! Durma bak içerimdeki ben nasıl kan ağlar! Erkekçe değil insanca bak bana , sadece insanca .

1.         Soyu yalnızca gramlık tükürükte saklanmış ve tükrüğü yüzünden dışlanan bir siyahi olmuş deli gibi kürek çekiyorum şimdi. Bedenim köle değil amaaan ruhum insansızlıklar altında , ne bende şahlanacak, ismi nisyandan gelen varlıklarda hak aramaya güç kaldı,  nede bazılarının ruhuna da insanlık dersi vermeye zamanı, ölüyorum işte. Yok ! ne dilim,  ne ırkım, dinimde yok, cinsiyetimde . İnsan değilim ya da değilsin diyorlar. Olmakta istemem ya beni böyle aciz bırakmış , acıma ağlamayanlarla aynı cinsten.

Bir yahudiyim, insanım ama müslümanları katletmedikçe .Yahudi insanı katleden olmamalı , din inanç ister, ilke ister,  insanlık ister ! Ağzındaki sakızını düşürmüş , annesinin tecavüzünü ağlayarak izleyen çocuktur insan! Ne dini var, ne ırkı, ne dili var ne de cinsiyeti! Ruhu tek doğruya odaklı. Rabbi kimse bırakın o verin hükmünü, vicdanı versin son kararını ! Ne seninki doğrudur ne benimki. Yalnızca o doğrudur o yeter kendine .

Diyorumya kadın olarak yazıyorum sana , ben insan sen insanoğlu!

AYŞENUR GİDERGİ