BİR DUA – Ayşe nur Tarhan

Hayatın hengamesinde, yola sicim gibi düşen rahmet damlarını görmüyorum. Bir yere yetişmenin telaşesinde, gün kararmak üzereyken arabaların ışıkları ve korna sesleriyle birdenbire irkiliyorum. Dünya beni ne kadar içine çekmiş. Günler peşin sıra ilerlerken, çizdiğim dünyalık çerçeveden beyhude bir ömrü devirmiş gitmişim. Alacak olduğum eşyalar, günlerce indirim furyasını takip ettiğim sanal marketler, elalem putunun kuşatmasıyla çepe çevre sarmalanmış hayatım. Sahip olmak istediğim her şey , benim sahibim olmuş resmen. Bunun için ailemle sohbetten kopmuşum, ilim meclislerinden uzak kalmışım. Dünya’ya asıl geliş amacım; Allah’a kul olmak iken ben Dünya’nın ipine tutunup yol almış gitmişim. Heybemi de ilimle değil , mal hırsı ile dolmuşum.

Uzun bir aradan sonra kitaplarımın arasına daldığım bir vakitte, kitabın köşesine iliştirilmiş bir söz beni derinden etkiliyor. “Allah’ın sizi ne kadar sevdiğini anlamak isterseniz sizi ne ile meşgul ettiğine bakın.” Hayatım bir film şeridi gibi gözlerimin önünden geçiyor. Sonra bakıyorum da hayatıma, anlıyorum ki hayatım boşa harcanmış bir yaşamdan ibaret.

Allah’ım nefeslerimizi hayırlı bir ömürle doldur. Allah’ım meşguliyetimizi senin rızan üzerine eyle. Vakitlerimizi ilim aşkıyla kuşat. Dertlerimizi, nasıl daha iyi bir kul olabilirim üzerine yoğunlaştır. Biz şuan öyle bir noktadayız ki iyi bir insan olmayı, iyi bir kul olma vasfından ayrı tutuyoruz. Bize kulluk bilinci ver. Hayırlı bir ömür nasip et.. Öldükten yıllar sonra bile hayırla anılabilecek işler yapmayı bana ve tüm din kardeşlerime nasip et… 

AMİN