SARILIĞIN SONSUZLUĞU / YUSUF KAZAK (Günün Şiiri )

Eylül, cihana huzurdur, yüreklere ise hüzün
Ya ressam olunur ya da şair, bütün güzün
Kaşif olup dalarsan sarılığın sonsuzluğuna
Silkinir bedenin, hayallerin, ruhun ve yüzün

Her esinti, vals eden yapraklar seremonisi
Mevsim, dizelerin gönüllerden kopuş hikayesi
Bulutlar, sağanak sağanak efkarlar boşaltırken,
Başlar aşık kalplerin muazzam duygu gösterisi

Bütün renkler, çıldırtan sarılığa boyun eğer
Yıldızlar ve mehtap, göklerden zihinlere iner
Şimşeklerin ve yağmurların müthiş harmonisi,
Romantik yüreklerin konserine eşlik eder.

Bir Kontes gibi süslenmiş ormanların renk cümbüşü,
Bir de sonsuzluğa kanat çırpan kuşların ötüşü,
Dağıtırken coşkun bedenlere büyülü bir hava,
Çepeçevre sarar hissi, yârin düşü ve gülüşü

Diri ruhunu, karanlığa teslim eder gökyüzü
Afallayan bakışlar, yitirir gece ve gündüzü
Sönen tüm ışıklara hayat sunmaya kafidir,
En zifiri kalpleri ışıtacak bir sevgili yüzü