Kalbimdeki yeni yetme çocuğu büyüttüm yalnızlığımda.

Artık kol kanat germeyeceğim.

Ne kadar haykırsanız da geri dön diye,

Kararlıyım artık dönmeyeceğim.

Bitti!

Uğraşmayacağım işgüzarlıklarınızla,

Samimiyetsiz samimiyetinize karnım tok.

Aldanmayacağım sahte sevgilerinize.

Lanetler de okumayacağım tabii, 

Ama;

Yaklaşmayacağım da bir adım yakınınıza.

Yeter!

Bulaştırdı dünya tüm pisliğini benliğime,

Ben artık inzivaya çekileceğim.

Bıktım!

Yeterince anlaşılmıyor belki,

Belki anlatamıyorum kendimi,

Ama;

Anlatmaya çalışmayacağım.

Sustum!

Susturdunuz!

Şimdi pençeleşme vakti kalbimin tekinsiz kalabalıklarıyla…