TUT ELLERİMDEN \ Ayşenur Gidergi
Bir kutbu diğeriyle bir eyleyen Rumi !
Beyan eyle semada gördüğünü
Dilini lâl ,
Gönlünü düğüm edeni .
Kimdi seni bu denli hiçliğe vardıran ,
Kimin varlığında eridin ?
Aşkına dökülen lav misali ,
Döküldüğün kimdi ?
A benim hak davalı
Hakkı halka yazanım
Aşkındaki saklı teslimiyetin sahibi
Ham iken nasıl yaktıysa seni
Öylesine yaksın beni .
Aşkı neyzene benzeten sevdalı
Sukûtuma saklanarak
Açtım kanatlarımı
Kanatlarımda saklı gayretim ile
Ney olmaya geldim kapına
Beni de götür neyzenine ..
Canhıraş bu ruha
Merhem dilenmeye .
Tut bu acizane sefili
Uğruna döndüğün kim ise
Döneyim bende .
Sana ölümü şeb-i arus eyleyene ,
Matemi vuslat bildirene …
Ne olursan ol yine gel diyen veli
Ruhuma mahpus olan ,
Soluklarıma prangalık eden kebairlerimle
Can dergahının kapısındayım işte !
Aşkının sultanı hatırına
Kendi ruhunun celladı olan şu acize
Ebedi sevgiliye giden yolda
Yoldaş ol , Murşit ol , Rumi ol .
Tut ellerimden .
Ayşenur Gidergi