Herkese merhaba 🙋 Nasılsınız? Umarım iyisinizdir.
Mara Dyer serisinin üçüncü kitabı da bitti. Ve ben ne söyleyeceğimi, nasıl bir yorum yapacağımı bilemiyorum 🤔
Birinci kitaptan itibaren soru işaretleriyle devam eden bir seriydi ve serinin son kitabı olan üçüncü kitapta artık her şey açığa çıktı. Tabiri yerindeyse herkes eteğindeki taşları döktü ☺
Kitabın o kadar akıcı ve duru bir dili var ki rahatlıkla okuyabiliyorsunuz ve sanki kitap okur gibi değil de film izler gibi ilerliyordu kitap. Çok güzel ve yerinde betimlemeler vardı. Kitap okumayı sevmeyen bir insan bile bu seri sayesinde okumayı sevebilir.
Mara karakterine bazı noktalarda ne kadar kızsam da genel olarak verdiği kararlar ve mücadeleler onu sevmeme neden oldu. Ailesine ve hayvanlara karşı olan düşkünlüğü de ayrıca onu sevmemde bir etkindi tabiki de.
Noah karakterine gelecek olursak zaten onu sevmemek mümkün değildi 😂 Yırtık tişörtleri, eskitme tarzı kot pantolonları ve dağınık saçlarıyla sevmemek imkansız 😍 Dış görünüşünün yanı sıra onunda hayvanlara karşı olan hassasiyeti ve Mara’ya olan düşkünlüğü ve ne olursa olsun ondan vazgeçemeyişi hoşuma giden diğer huylarından.
Üçüncü kitapta Noah’ı sadece son sayfalarda okuyabildik bu biraz üzücü olsa da sonu harika bir şekilde bağlandığı icin tabiki de mutlu oldum.💃
Kesinlikle bu yılın favori serisi oldu. Okumayan kimi görsem kesinlikle okuması için baskı yapacağıma emin olabilirsiniz. 🙊
Sizlerde hala okumadıysanız kesinlikle tereddüt dahi etmeden alıp okuyabilirsiniz ( tabiki bu tarz kitaplar okumayı seviyorsanız).
Sevgim üzerinize olsun 💕
.
Alıntı:
” İnsanların çoğu, kum tanecikleri gibidir. Hayatlarının yarattığı etki, yıllar içerisinde dalgalar tarafından süpürülür gider. Ne kalıcı bir zarar ne de faydaya sebep olurlar.”