gözlerimi kapattım,
gönlümün berat kararı elimde.
bıkmıştı aklım,
çınlamasından zincirlerin.

zordu mahpus günleri,
hayaller gitmiyor.
esir etmiş aklımı,
kurtulamıyorsun.
kurtulman için ölmen gerekiyor.
onu da yapamazsın,
cesaretin yok.
yapamıyorsun,
ziyanı yok bilirsin,
gelecek kurtulacağın gün.
beklersin o günü.

kalbimin atışları alışmış,
zincirlerin sesine,
zavallı kalbim,
ritim tutardı mahkumken.
şimdi ise tekledi haliyle,
anlık bir aksama bu,
kendine gelmesine sebep,
kendine verdiği ilk selam.

aklım hayallerin mahsuruydu ya hani,
gerçeği gören o oldu ilk.
kalbim ritim tutarken,
zincirlerin sesine,
fark etti zincirlerin nerde bittiğini.
hayallerin kaynağı da neydi?
onu fark etti.

dolanmış zincirler,
bir aynanın etrafına.
gördüğü hayaller,
sırtını döndüğü özgürlüğün,
yansımasıymış sadece.

gözler işitti aklımın isyanını,
başında anlamadı,
yadırgadı, neden bu isyan?
denedi, yapmayı adını bilmediği eylemi,
olmadı, dikilmiş göz kapakları sanki.
bir daha denedi,
kanla tanıştı.

kapalı gözlerim,
gönlümün berat kararı elimde.
mahmur yüreğim ve şaşkın aklım,
yürüyorum özgürlüğe.