Tereddüte mahal verme
Ve bir ayrılık düşün şimdi
Hiç beraber olamayan bir kadın ve erkek
İki uyumsuz tenin mutsuz bir yaşantısı
Kadın; aldığı darbelerin izleri narin vücudunda birer dövme ayaktan başa şu dar evin katı yalnızlığında. Ve her şeyin çıplaklığında gizliliğin dışına çıkmak isteyişi  insanlardan vazgeçmişcesine şehrin kalabalığında yalnız ve yapraksız..
Adam; hep sol yanında bir eksiklik yüzünde yalandan gülümsemeler ve elinde bir duble kan intihara susamışcasına sevdiğine hasret ne günlerden haberi var ne de saatlerden kuşlardan uçmayı öğrenmek gibi bir çaresizlik  çığlık çığlığa ama nafile duyulmaz..
Kadın; davetkâr  gözlerle adama bakıyor “gel al yanına” dercesine
Adam; bir fark olmayacak varlığınla. Git şehrimden. Bırak her şeyi
Git ki öleyim.
Yoruldum yollarda yağmurdaki bir serçe kadar yalnız olmaktan nereye gideceğini nereden geldiğini bilmeden yaşamaktan. Sanki yaşadığım her an aldığım her nefes için kafama cam parçaları batıyor.
Giyin,  giyin ki kapansın ruhunun kirlenmiş yüzü ve beni bir daha ruhunun çatlaklarına yama yapmaya kalkma
Git.. Git ki öleyim..