BİR ÖLÜM DÜŞLÜYORUM \ NAZLICAN CUŞAR
herenk.com
Yoruldum, tıkandım, dayanamıyorum…
Ne bedenim, ne kalbim, ne de beynim hazmedebiliyor yaşadıklarımı.Yüreğim paramparça, beynim darmaduman.Başımı nereye çevirsem bir darbe duruyor karşımda. Hayatın bütün günahlarını ben işlemişim, bütün bedelleri ben ödeyecekmişim gibi… Gözyaşlarım kuru.Onlarda yavaş yavaş terk ediyor beni. Kuruyan her bir gözyaşım göğsüme bir kaya misali oturuveriyor…
“Yazmak mutsuzluktur, yazan kişi mutsuzdur” der şair.Yazıyorum; çünkü mutsuzum… Yazıyorum; çünkü huzursuzum…Yazıyorum;çünkü doluyum…Yazıyorum;çünkü bıkkınım… Yazıyorum; çünkü hastayım…
Yazıyorum kalbime sıkışıp,boğazıma düğümlenenleri ve daha nicelerini…
Bir hayat düşlüyorum başrolü mutluluk, yönetmeni ben…Yardımcım özgürlük, asistanım huzur…
Bir eş düşlüyorum,kalbinde yalnız benim ismim yazılı…Bir aşk düşlüyorum, başrolü biz… Bir çocuk düşlüyorum, masum ve bir o kadar mutlu bir o kadar özgür…
Ve bir ölüm düşlüyorum MUTLU ve SONSUZ…
Ama sadece düşlüyorum. Düşlediğimle kalıyorum.İmkansızı düşler gibi uzak kalıyor yüreğidekiler.
SONRA UNUTUYORUM…Yaşamayı, aşkı, mutluluğu, huzuru, özgürlüğü, sevmeyi, sevilmeyi, istemeyi, hayal etmeyi…
Hergün aynı cehenneme açılıyor gözlerim. Hergün aynı şarkıyı söylüyor dudaklarım.Hergün daha fazla yanıyor kalbim. Hergün daha çok düşünüyor yorgun beynim.Ve hergün daha da uzakalaşıyor kurduğum mutlu sonsuzlar…
HERGÜN AYNI VİRAN ŞEHRE ESİR DÜŞÜYOR BEDENİM…
NAZLICAN CUŞAR