Ufka bakan nemli gözlerde üç beş damladır umut,

Ha düştü ha düşecek derken bir bakmışsın bitmiş bitmez dediğin hudut…

Havada kar var. Elimde her zamanki gibi sabah kahvem. Bakıyorum önümde uzayan dağlara dilimden dökülüyor yukarıda yazdığım mısralar…

Sevdiğimde yüzlerce kilometre uzaktayım her anım ona hasret; her anım ona tutkun bıraktım kendimi tekli yatağıma. Kelimeler düğümlendi boğazımda diyecek bir şeyim kalmadı hamuş oldum hayata…

İşe gitmek, kahvaltı yapmak ya da kafamı yastıktan kaldırmak hiçbir şeyi istemiyorum. Sevdiğim keşke yanımda olsan hayat ve sensizlik ne kadar zıt kavramlar…