Bugün kavuşmaların en güzeli
Ayrılıkların en derini
Özlemişim kendimi
Neden bilmem
Aklıma bile gelmemişti
Öyle kalabalık öyle çoktun ki içimde
Yalnızlığıma yer kalmamıştı belli ki
Hiçbir fikrin yok değil mi?…
Oysa ayrılıkları katlanabilir kılan tek şey
Yalnızlığın ta kendisi…
Bugün kavuşmaların en güzeli
Ayrılıkların en derini
Yıllar geçti üzerinden sanki
Hiç tanışmamış olmak da vardı
İyikiler biriktirdim senli günlerde
Ama keşkeler kaldı kursağımda
Hiç yutamayacak olsam da… Gün batımından gün doğumuna
Bekledim seni
O da yetmedi
Düşlerimin sahnesinde,
Tek  misafiri oldun uykularıma davetli
Gözkapakların aralamıştı gecelerimi.
Bugün kavuşmaların en güzeli
Ayrılıkların en derini
Unutmuştum sevmek neydi
Sevilmek nasıl bir şeydi
Tövbeler yazmıştı bu satırlar
Dokunulmaz ilan etmiştim
İzimi sevdalara.
Yasaklı bölge gibi sınır boylarında
İzin yoktu kimseye
Ne ben çıkardım hudutlarımdan
Ne de içeri girerdi mülteci aşklar
Ne güzel alışmıştım bir başınalığa
Ta ki
Tüm anlaşmalar bozulana kadar
Herşey sükût içinde sükununu korurken
Henüz anlamadan kaosu yarattı zaman
İsyanlar başlattı
Devrimler yaratan gerilla kırmızısı
İsyanlar, günü gününü tutmayan ah o isyanlar
Yeşil sarı kırmızı en çok da kırmızı
İğde ağaçlarının kokusu sararken
Mayıs aylarının o yağmurlu sokaklarını
Bugün kavuşmaların en güzeli
Ayrılıkların en derini
Özlemişim seni belli ki
Yoksa kendimle neden bu kadar sohbet edeyim ki…
S.Ş