1914 -1915 18 Mart Çanakkale zaferi.

İtilaf devletleri 1. Dünya Savaşının başlamasıyla bir bomba atti cephemize  boğazlara hakim olma isteğiyle.
Kadın , erkek , çocuk ,yaşlı  fark etmeden milletimiz feda etti canını asırlık evine.
Zafere oIan inancın armağanıydı, gecilmemişti Çanakkale.
Adem ile Osman torunları silah arkadaşını , atasını , anasını  şehit vermiş , kalbinden vatan sevdasını bir gram eksiltmemişti , ölenin tekrar dirilişini izlemişti hayretle.
Destan olmuş dillere ,  koca bir tarih yazılmıştı Çanakkale zaferinde.

Elazığlısı ,edirnelisi, vanlısı ; genci , yaşlısı aynı toprakta buluşmuştu.
Daha bileği kalem tutmamış  seksek oynayan kızımız ; mermi taşımış, aşçı olmuştu.
Binlerce kınalı kuzu vakitsiz nöbet tutmuştu.
O sıra memlekette bir  bebeklerin karnı toktu. Günlerce  hoşaf içip , hamd etmişti Adem oğlu. Buluğ çağına ulaşmamış çocuk cepheye çıkar yuvasını korurdu.
Geceler devasa bir fenerle aydınlanır gibi aydınlanır ,sabaha boş kovanlar kalırdı. Kahraman türk kadını kaç evlat şehit verdiğinden bihaber gazi olmuş yaralı evlatlarına pansuman yapardı.
Şehadet sesleri mermi seslerine karışır , bir mehmetçik savaşır bir diğeri namazını kılardı. Kurşunlar cepheye varmadan havada çarpışır , çehrelerde şaşkınlık bırakırdı. Ya istiklaldi ya ölüm bu vatan bu evlatlara layıktı.

Kan gölüne dönmüş topraklardan 1 yıl sonra zafer türküleri duyuldu ; ilaçsız , aşsız ,sefalet içinde  mucizelerle kazanıldı Çanakkale. Attığın adım başına bir şehit düşmüş , 250 bin şehidiyle yüreklere sızıdır Çanakkale. Türkün, kürdün, çerkezin, lazın ortak arşıdır çanakkale.Mustafa Kemal Atatürk’e,tek koluyla savaşan Mehmet Çavuş’a , çocuk yaşta silah tutan askerlere, Seyit Onbaşı’na, Halime Çavuş’a ,Mert Kahraman’a ve binlerce isimsiz kahramana selam olsun, ruhunuz şâd olsun.