Herkese merhaba 🙋 nasılsınız? Umarım iyisinizdir. Bugün sizlere çıktığı günden beri okumak istediğim bir kitabın yorumu ile geldim.
Kitap ilk sayfasından itibaren sizi içine çekiyor ve ne olduğunu anlamadan kendinizi olaylara kaptırmış bir şekilde buluyorsunuz. Yani en azından ben öyle oldum 😊 Kitabın dili oldukça kolay anlaşılır ve olay örgüsü de akıcıydı.
Okuyan herkes çok beğendi kitabı ve bende ister istemez yüksek bir beklentiyle başladım ve korktum kitap beklentimi karşılamaz diye ama öyle bir şey çok şükür olmadı 🙏
Yalnızca söylemek istediğim birkaç var kitap hakkında. İlk olarak baş karakter olan Öykü oldukça narin ve kırılgan bir yapıya sahip yaşadığı şeyler onu ne kadar hırslı ve intikam alma duygusu ile besle de defterine yazdığı bazı şeyler ile işlediği cinayetleri onunla bağdaştıramadım. Sanki cinayetleri işleyen başka biri o defteri yazan yada o düşüncelere o duygusallığa sahip olan baska biriymiş gibi hissettim bazı noktalarda.
İkinci olarak söyleyeceğim şey ise Ali ve Ozan hakkında ki bilgilerin bize verilmemiş olması. Sonuçta Öykü ile beraber iş yapıyorlar ama kimler neciler pek bir bilgimiz yok. Verilen küçük bir bilgi var o da dediğim gibi küçük.
Onun dışında kitabı çok beğendim gerek konusu gerek olay akışı gerek ise sonu ile oldukça başarılı buldum.
Sizlerde kesinlikle bu kitaba bir şans vermelisiniz.
Aslı ablaya çıkmış olduğu bu güzel yolda her daim başarılar dilerim. Yazacağı yeni kitabı heyecanla bekliyorum.
Sevgim üzerinize olsun 💕
.
Alıntı:
“Kayıplar hangi yaşta yakalarsa yakalasın seni olgunlaştırır. Çocuk ruhuna bilgelik, tecrübe ve yorgunluk yükler. İster istemez, öyle ya da böyle büyürsün. Sadece görünüşün yaşını yansıtır. Kayıplar ne kadar derinse acıya bağışıklığın artar. Gözyaşlarını kısmen kurutur. Çığlıkların suskunlaşır. Tıpkı hayat beklentilerinin azalması gibi…”