08.10.2018

8 dakika 56 saniyedir yutkunamıyorum.

Müzeyyen Abla üçüncü kez;

” Sen kimseyi sevemezsin.” diyor.

Bütün kemiklerim aynı anda un ufak oluyor.

Kalbim dağlanıyor önce

Sonra parçalara ayrılıp yok oluyor.

Sana yazdığım her harfi yok etmek,

Dilimi koparmak,

Aklımı kaybetmek istiyorum.

Elimde değil ya seni öldürmek,

Kendi canıma kastediyorum.

Rüzgarın önünde kuru bir yaprak gibi

Sürün istiyorum.

Ama aldığın her esintide

Şefkat ve aşkın ne olduğunu hatırlıyorum.

Acı çekmen için dualar ederken

Kendime doğrultuyorum silahı.

Kalbimle beynim arasında karar veremezken

Ruhumdan vuruyorum kendimi.

Ölüyorum!

Cehennem senin varlığın da olsa istiyorum.

Sayın Okur, bir şeyleri söylemeden önce vereceği pişmanlığı her zaman aklının bir köşesinde tutmayı unutma.