31/10/2016

Geride bırakamadıklarım kâr değil bu günüme… Şu an rahat değilsem eğer saydığım sayabileceğim bir sürü neden vardır. Yaşadığım hiçbir şey bu güne bir katkı sağlamıyor. Cesaretimi kaybedeceğimden korktuğum sayısız gün geçirdim. Sayın okurum sen söyle, hala insanlar için bir umut var mı? Yoksa kalın duvarlar örüp soğuk biri olarak mı devam etmeliyiz hayatımıza? Ufacık bir yaşam varken de böyle mi olacak ? Herkes… Tam olarak herkes kayıp gidecek mi yaşamımdan? Şu kısacık ömrümde gerçek sevgiyi yaşamadan mı gideceğim? Sevilmek istiyorum sayın okurum! Biliyorum, kimsenin aradığı ben değilim ama ben birini arıyorum. Tek bir kere anlaşılmak istiyorum. Çok fazla sorum var cevabım yok ama! Yaşamdan kaçıyorum sayın okur! Bir şeyleri akışına bırakıp beklemeyi istemek istemiyorum. Yalnız kalmak istiyorum ama aynı zamanda benimle yalnız kalacak birini de istiyorum.

Ben birini arıyorum! Ben bir adam arıyorum! Kalbimi sorgulamadan teslim alacak bir adam… “Ben seni her duygunla kabul ediyorum” diyen bir adam… Vurduğum zincirleri parçalayacak, beni geride bırakmayacak olanı “arıyorum.” Aramalı mıyım? Ne olursa olsun deyip bırakmak istemiyorum. Beni tanısınlar ama tanıdıkları yerden vurmasınlar istiyorum. Biliyorum ki beni  böyle kimse sevemez. Kimse görmez. Daha ben bile kendime bakamazken..

Yalnızlara, Dışlanmışlara ve Sayın Okuruma…