Çabaladın, çırpındın, yaralandın ey gönlüm.

Ey gönlüm yinede vazgeçmedin sevmekten.

Karanfil oldun saldın kokunu, yanından önünden arkandan geçenlere.
Fesleğen oldun, bir dokunuşa aldanıp verdin kokunu yaban ellere.

Ey gönlüm, bitmedi
bitiremediler içindeki sevgiyi.
Merhem olamayanlara
Üzenlere
Kıranlara
Yıkanlara acıtanlara…
Su oldun,
Hava oldun,
Nefes oldun…
Ey gönlüm vazgeçemezler senden.
Sen onlara umut oldun.

Belki bir dünya yılı,
Belki bir mevsim döngüsüydü akan gözlerden.
Geçti eylülü ekimi kasımı.
Ey gönlüm,
Bir sevda daha geçiremem ömrümden.