Eylül geri getirmiyormuş bazı şeyleri. En çokta akşamüstü keskin bir özlem yayılırken. Yanı başımda dökülür yapraklar. Ufukta kaybolurken güneş hüznümü de harlayip gitti. Yazın son kırıntılarını süpürürken sonbahar, Geceden kalma düşüncelerime demli bir çay eşlik eder… Azalmayan ağrılarım, dinmeyen öfkelerim var. Yıpranan duygularımın hezimeti var. Eylül adına umut ettiklerimin olmamasina hayiflanişim. Yine de beklerim bir eylül daha boy versin..