Gardenyam,

Nazlı, cilveli çiçeğim…

Güneşi görmeden yaşayamazsın. Güneşli ortamda kalınca, zamanında suyun verilmeyince solar gidersin. İlk çiçeğini açmak için uzun zaman bekleyip sana hayran hayran bakan yüreği heyecanlandırırsın ve ansızın ilk çiçeğini açarsın. Öyle bir koku yayarsın ki ortama herkes seni doyasıya koklamak ister ve bir anda ilgi odağı olursun. Halbuki  bu kadar ilgi odağı olmayı sevmezsin. Seni yakından koklayanlar olunca çiçeğini soldurursun. Hayranlarının yakın bir mesafeden değil uzak bir mesafeden seni seyretmelerini, sevmelerini istersin. İnsanların sadece kokuna gelmelerini istemezsin. Sen sadece kokunla değil, huzur yapraklarının arasına serpiştirdiğin beyaz çiçeklerinle bir bütün halinde muazzamsın. Kokulu beyaz çiçeklerin olmadan da her zaman sevilmek, değerli hissedilmek istersin.  Çünkü Gardenya, sana sahip bir yüreğe çokça değer verirsin. Kısacası özelsin. Herkesin bakamayacağı, bakabilenin yüreğinde açabilecek kadar cömertsin.

Adını ilk defa yıllar önce okuduğum bir hikaye de duydum. Hikayeye göre Anadolu’da  babalar  tüm çocuklarını alıp çiçek cennetinden oluşan bir alana götürüp yaşı gelene ‘Çiçeğini buldun mu?’ diye sorarmış. Çocuklar da yıllarca bu sorunun onlara sorulacağı zamanı beklermiş. Hikayede ki kahramanımızda  seni seçip ‘ Benim çiçeğim Gardenya’ demiş. Babası da ertesi gün çocuğuna Gardenya alıp “ Bak çocuğum insanlar çiçeklere benzer. Çiçeklerin suya, ışığa, ilgiye, toprağa ihtiyaçları olur. Az ilgi gösterirsen, az ya da çok  su verir  gün ışığına çıkarmazsan, çiçeğini sahiplenip sevmezsen solup gider.  Çiçeğinin güzelliğini, sana huzur verişini göremezsin. Anlayacağın evlat zamanında bakımını yapmalı, sevgini vermelisin. Çiçeklere bakmasını öğrendiğin gün bir insana nasıl davranman gerektiğini de öğrenmiş olacaksın.  Bu arada evlat senin  çiçeğinin bakımı zor. Zor olduğu gibi bu topraklarda ki en güzel  kokuya  sahip.  Çiçeğinin değerini bil” demiş.

Bu hikayeyi okuduğum  günden sonra benim çiçeğim oldun. Bana özel, bana ait… Sana bakınca Gardenya, şiirler zihnimde ahenkle  dans edip dilime pelesenk oluyor. Bana şiirler söyletip, hayal kurduran, umut olan çiçeğim  iyi ki benim çiçeğimsin… İyi ki varlığın bir ismi zihnimde canlandırıyor…