Birazdan azıcık fazla buruktu içi.

Fakat güzeldi.

‘Acısı bile güzel’ dedi.

Çiçek gibi kurumuş, çay gibi sıcaktı hissettikleri!

Yine susmuştu.

Sanki yoruldum der gibi.

Bir nefes aldı.

Ama vermeye çekinir gibiydi.

Çünkü onu verse, o da gidecekti!