Galata…
Hazerfenin umutlarına kanat, İstanbul’un yorgunluğuna gölge, kız kulesinin yalnızlığına aşk olmuş.
Fakat insana hepsi olmuş. Yorulmamış, bıkmamış.
Uzak gözükse de umut olmuş duygulara.
Yakından dertdaş, sevgi olmuş insana.
Karamsarlığın üstüne gölgesi gelmiş her defasında.
Kız kulesine duyduğu sevgiyi ise yaymış bütün İstanbul’a.
Gelen aşık olmuş, gelen hayran kalmış.
Galata hep gözcü olmuş sevdaya.