HALA SEVİYORUM \ Ayşenur Gidergi
Sen gittiğinden yana
Hala sekizinci rengi doğmadı gökkuşağının.
Salim amca köse,
Hayriye teyzenin torunları olmuyo.
Güneş doğudan doğuyo,
Ay güneşin ışığına müptela.
Beraber sevdiğimiz kedinin,
Kuyruğu kesik, pazarda dolanıyo.
Ve ben hala seviyorum baba :
Tutamadığım ellerini, sığınamadığım omzunu.
Uğruna yıllarca yandığım,
İçine bir ömür saklanmış,
Emek dolu, acının meyvesi
gözaltlarını.
Babam, canımın canı!
Sarı kulağına köstekli saatini dayayışını ,
Annemi sevişini,
Her şeyi aynı seviyorum.
Takvim yaprakları kopuyor birer birer,
Asfalt artık daha gri,
Kelebekler ölüyo, güzel baharlar gibi ..
O kırık saatim vardıya odamda,
Beraber olduğumuz saatleri;
Başka yıllarında turluyo.
Ama ne sevgim, ne de özlemim eksilmiyor, bilhassa artıyor ;
Boğazımdaki düğümler,
Kalpsiz insanlar,
Okuduğum kitaplar,
Ve sandığımdakiler gibi .
Büyüyorum baba ,
Sen yoksun ama
Mazimim esans kokulu sokakları,
Çocukluğumun hacı kepli dolaşılmışlığı,
Yastığımın altına gitmeden koyduğun köstekli saat ,
Hepsi yanımda.
Beraber eskiyoruz baba ,
Bıraktığın ve boğazımı takılan her acıyla.
Seni hala seviyorum.