Merhaba canlar… 😊🙋‍♀️ 🌿

Bu yazımı ben 14.03.20 tarihinde sinop’tan ankara’ya geldiğimde otogar da yazdım sizlerlede paylaşmak istedim ..😊 İnşallah beğenirsiniz..

Her yer aynı aslında siz hayattan ne istiyorsanız aynı devam ediyor hayat bir şekide .Hayat biz istediğimiz gibi olmuyor mağlesef.Çünkü :

Şuan ben aşti otoğarı’nda oturuyorum saat 06.00 civarları diyebilirim otobusümün kalkma vaktini bekliyorum.Vakit geçmiyordu boş boş bekliyeceğime bende kağıdımı kalemimi aldım yazamaya başladım . ne mi yazıyorum gördükleri mi yazıyorum 🙂 Mesela yanımda ki amca uyuyor.Bir tane teyzemde telaşlı bir şekilde otobüsüne yetişmek ile meşgül.Koşuşturma ile geçiyor be hayat nereye ne için gidiyorsak arkadaşım…. Anlamsızca koşuşturuyoruz uçsuz buçaksız yolllara..

Bir söz var buna çok uyuyor mesela: Büyük Usta Neşet Ertaş’ın dediği gibi ; ” Bir anadan dünya ya gelen yolcu , görünce  dünya ya gönül verdin mi ! ”   Veriyoruz valla hepimizz !!! … 🙂

Hayriye GÜR