Hasan Ali Toptaş’ın çook uzun zamandan sonra okuduğum ilk romanıydı.
Konusu öyle ince işlenmiş, öyle hassas anlatılmış ki insanın bamteline dokunmaması mümkün değil😢
Kitapta Ankara-Denizli arasında gidip gelen yazarımızın, babasıyla acıklı hikayesi anlatılıyor, daha doğrusu çok sevdiği babasının, iyilik dolu kalbi ve çektiği acılarla dolu yaşamını anlatırken bir yandan da çoğu unutulan efsane ve halk inanışlarına da dem vuruyor.
Çok beğenerek; hatta o sokaklarda dolaşıp tüm akrabaları bir bir tanıdığım bu köyde, unutulan nekadar değer varsa hatırlayarak gözyaşları içinde okuduğum bu kitap kesinlikle etkileyici, çarpıcı, tam da yüreklere hitap eder cinsten..
Okuyun okutun demiyorum, bu kitapla ağlayın ağlatın😢
.
Kitabı ilk aldığımda kapak tasarımını hiç beğenmemiş renkleri de hoşuma gitmemişti
Kitabı okuyup kapağına kapattığımda, o evde yaşamış o hurda kamyonun parçalarına dokunmuş, bir o yana bir bu yana yürümüş gibi hisettiğim için olağanüstü bir doğallıkta buldum😉 bakış açım değişti aniden..

keyifli okumalar dilerim..

Derleyen: AZADE