MAĞLUBİYET \ İREMNUR SOYLU
herenk.com
Geceleri uyuyamam ben. Saklambaç oynarım gecenin aydınlığıyla. O beni bulup düşürmek için çukuruna, her yeri didik didik eder sabırsızca. Tuzaklar kurar oynadığı oyuna. Sahneme gölge düşürmek için aydınlatır her yeri. Bilir çünkü ışıklar yanınca benim de oyunumun da biteceğini. Ama ben çoktan görünmez olmuşumdur. Onu sobelemek için varımı yoğumu harcarım bu oyuna.
Uğraşmayın boşuna! Göremezsiniz beni! Ne aydınlıkta ne de karanlıkta! Çünkü ben her yerdeyim. Benim sahnem her yerde. Hayat; kararı veren jüri, gece; en büyük rakibim ve en iddialı oyunum; yalnızlığım…
Hayattan ve geceden kaçmak için görünmez olurum. Aniden kaybolur sonra yeniden beliriveririm. Yeri gelince elma, yeri gelince armut. Gecenin o acımasız karanlığında boğuşurum, içimle. Kalemle kağıt o zaman dostum olur benim. Yanımda kimse yokken sıkı sıkı sarılırım onlara, en iddialı sahnemin sırrını onlara anlatırım, yalnızlığımı.
Yine yenildim. Anlaşılan hayat çoktan vermiş kararını. Gece de hayatın yanında almış yerini. İkisinin de pek yerinde keyfi, var güçleriyle alkışlamalarından belli.
Tebrikler! Siz kazandınız! Her seferinde katıldığım bu oyunda yine yenildim. Size… Kaybettim. Mutluluğumu, yaşamımı, hedeflerimi, korkularımı, hayallerimi..
Öyle bir mahzendeyim ki, artık her şeyim birbirine karışmış. Aydınlıktan kaçan ben, şimdi aydınlığı arıyorum köşe bucak. O kaçıyor ben kovalıyorum. Bir oyun oynamayan o kalmıştı benimle, artık o da oynuyor.
Mağlubiyetimi keyifle izliyor.
İYİ SEYİRLER!..