Üç derin nefes aldım.
İçime çektiğim oksijen ilk defa bütün vücudumu yakıp kavurdu.
Hatta düşüncelerime, hislerime kadar alev aldım.
O her yaktığın sigarayı gözlerimde söndürmüşsün gibi bir şey oldu bana.
Çok beceriksizim, anlatamıyorum!
Birde şöyle anlatmayı deneyim…
Bir volkan patlamış hissediyorum göğsümde.
Yayılıyor lavları şu vücut denilen şehrimin içine.
Ne zaman söner inanın bilmiyorum.
Ama kül olmasını da istediğim yok lavların.
Çünkü küllerin arasındaki bir kıvılcımla, alevlenir mi her şey pek emin değilim.
Bu yüzden yansın istiyorum içim.
Sanırım bu sefer anlatabildim?