Transferler, omurilik yaralanması geçiren bireyler açısından ; aktif ve üretken bir yaşam sürdürecek önemli bir temel günlük yaşam aktivitesidir ve tekerlekli sandalye kullanıcılarının bağımsızlığını sürdürmede hayati bir rol oynamaktadır. Tekerlekli sandalye kullanıcısı serbestçe yer değiştiremezse, yaşam kalitesi ve topluluk katılımı ciddi şekilde etkilenir. (Mortenson WB, Miller WC, Backman CL, Oliffe JL.)

Transferler , gerçekleştirilen en yorucu tekerlekli sandalye faaliyetlerinden biridir.(Alm M, Saraste H, Norrbrink C. ) Yanlış aktarım becerileri konusunda tekerlekli sandalye kullanıcılarının üst ekstremite ağrısı geliştirmesine verotator manşet yırtıkları, dirsek ağrısı ve karpal tünel sendromu gibi yaralanmaya neden olabileceği konusunda uyarılmaları gerekmektedir.(Dalyan M, Cardenas DD, Gerard B.) (Boninger ML, Waters RL, Chase T, et al. )

Ağrının başlangıcı sosyal izolasyona yol açabilir. Kişi bu ağrıdan kaçınmak için kendini zorlayacak transfer aktivitesinden kaçınır ve çevresinden sürekli yardım alır.(Mortenson WB, Miller WC,Backman CL, Oliffe JL.). Günlük yaşam aktivitelerinde konusunda artan yardım ve tıbbi harcamalar , başkalarına bağımlılığa sebep olabilir.(Dalyan M,Cardenas DD, Gerard B.)

Bu nedenle deformite , hasar , ağrı gibi unsurları “önleme ve kişiyi “koruma” , üst ekstremitelerde ağrıyı azaltmak ve yaralanmaları en aza indirmek için önemli hale gelmektedir.(Subbarao JV,Klopfstein J, Turpin R. )

Olması gerekenden fazla güç harcanmayan ve hatalı eklem hareketlerini azaltan bir şekilde aktarımı öğrenmek, üst ekstremite fonksiyonunu korumak için önemli bir stratejidir.(Subbarao JV, Klopfstein J, Turpin R. )

Transferler sırasında, omuzlar genellikle fleksiyon, abdüksiyon ve içrotasyon pozisyonununda durur.(Finley MA, McQuade KJ, Rodgers MM.) (Gagnon D, Nadeau S, Noreau L, Eng JJ, Gravel D.)

Bu pozisyon, glenohumeral başı , anatomik olarak akromiyonun alt yüzeyine daha yakın hizaya getirir ve bu da subakromiyal yumuşak dokuya çarpanhumeral baş için kritik bir risk faktörü olarak tanımlanmıştır.(Yanai T, Fuss FK,Fukunaga T. In vivo )

Önceki çalışmalar, transferler sırasında üst ekstremite eklemlerine yapılan yüklemenin diğer tekerlekli sandalye ile ilgili aktivitelerden daha fazla olduğunu da göstermektedir.(Gagnon D, Nadeau S, Noreau L, Dehail P, PiotteF.) (Koontz AM, Kankipati P, Lin Y, Cooper RA, Boninger ML.) ( Gagnon D,Nadeau S, Noreau L, Dehail P, Piotte F.)

Omuzdaki geniş posterior kuvvetlerin , omuz posterior instabilitesi, kapsülitve tendinit oluşumuna sebep olduğu düşünülmektedir.(Campbell CC, KorisMJ.)

Dahası, dirseklerin aktarım sırasında, sinir basısına neden olan ve sekonderdirsek yaralanmalarına neden olabilecek kuvvetler tarafından dejenerasyona sebep olmaktadır.(Koontz AM, Kankipati P, Lin Y, Cooper RA, Boninger ML. )

Üst ekstremite eklem kuvvetlerini ve momentlerini azaltan transfer tekniklerinin kullanılması yaralanmaları önlemeye yardımcı olabilir.(MercerJL, Boninger M, Koontz A, Ren D, Dyson-Hudson T, Cooper R.) (Fleisig GS,Andrews JR, Dillman CJ, Escamilla RF

Transfer tekniğini değerlendirmek için geçerli olan araştırma yöntemi, terapistin gözlemi ve nitel bir değerlendirmedir. Transfer tekniği değerlendirmeleri, rehabilitasyon merkezleri arasında bilimsel olarak yönlendirilmemiş ve tektip olmamıştır.Sonuçlar, terapistin tecrübesiyle ve uygun aktarmanın nasıl oluşturduğuna dair fikrinden etkilenerek, daha az hassas değerlendirmelere ve aktarım becerilerinde büyük ölçüde değişkenliğe yol açmaktadır.(Newton AM, Kirby RL, MacPhee AH, Dupuis DJ, MacLeodDA.) (Fliess-Douer O, Vanlandewijck YC, van der Woude LHV.)