Yitik bir gemideyim,

Pervanelerim kırık dökük,

Güverteden seyreylesem, siyah dalgalarını denizin.

Ve vuruşunu yitik gemime dalgaların.

Ellerim hırçın saçlarımı okşasa ve dalsam derin düşüncelere.

Meltemler şenlendirse kırgın yüzümü,

Hafif bir tebessüm belirse içimde fütursuzca.

Yosun kokuları doldursa genzimi,

Gözlerim ufuklarda yitip gitse

Ve ben tutunup bir kenara izlesem yaşanan hengameyi,

Kibirli denizin hırçın

siyaha çalan zift rengi dalgalarını.

Ve hiç bir düşüncem kalmasa umuda dair,

“Ölümlük dünya” diye baksam hayata,

Beşiğinde sallasam tüm umutlarımı,

Uykuya yatırsam.

Şiirler yazsam usumdan kimsenin okuyamayacağı, bilemeyeceği,

Öyle şiirler ki bilseler ah!

Öyle şiirler…